\u017beby w spos\u00f3b prawid\u0142owy poda\u0107 genez\u0119 konkretnego nazwiska, trzeba prze\u015bledzi\u0107 histori\u0119 danej rodziny. Tak samo brzmi\u0105ce dzisiejsze nazwiska dwu rodzin mog\u0105 mie\u0107 bowiem dwie r\u00f3\u017cne genezy. Przypuszczam, \u017ce nazwisko Bernatowicz powsta\u0142o w dwojaki niezale\u017cny od siebie spos\u00f3b.<\/p>\n
Pierwszy z nich wynika z ewolucji nazwisk polskich od \u015bredniowiecza do czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych. Nazwisk posiadaj\u0105cych ko\u0144c\u00f3wk\u0119 -icz<\/em>, -owicz<\/em>, takich jak Bernatowicz<\/em>, jest w Polsce bardzo du\u017co. Starsz\u0105 postaci\u0105 tych ko\u0144c\u00f3wek by\u0142o: -ic<\/em>, -owic<\/em>, czyli pierwotnie nasze nazwisko brzmia\u0142o Bernatowic<\/em>. Do ko\u0144ca \u015bredniowiecza formy -ic<\/em>, -owic<\/em> okre\u015bla\u0142y pochodzenie od ojca, by\u0142y patronimikami, Bernatowic<\/em> to syn Bernata<\/em>. Zmiana fonetyczna w wyg\u0142osie tych przyrost\u00f3w na wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 nast\u0105pi\u0142a pod wp\u0142ywem j\u0119zyka ukrai\u0144skiego. Adam Boniecki w Herbarzu Polskim wymienia Bernata, kt\u00f3ry w 1451 roku otrzyma\u0142 od Wielkiego Ksi\u0119cia \u015awidrygie\u0142\u0142y dobra Szepel. Jego syn Miko\u0142aj Bernatowicz sprzeda\u0142 te dobra w 1497 roku. Boniecki Adam, Herbarz Polski; Warszawa 1899, str. 170 \u017beby w spos\u00f3b prawid\u0142owy poda\u0107 genez\u0119 konkretnego nazwiska, trzeba prze\u015bledzi\u0107 histori\u0119 danej rodziny. Tak samo brzmi\u0105ce dzisiejsze nazwiska dwu rodzin mog\u0105 mie\u0107 bowiem dwie r\u00f3\u017cne genezy. Przypuszczam, \u017ce nazwisko Bernatowicz powsta\u0142o w dwojaki niezale\u017cny od […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-1","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bernatowicz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/30"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bernatowicz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nPrzynajmniej trzy rodziny Bernatowicz\u00f3w s\u0105 odnotowywane ju\u017c od 1500 roku. Dlatego przypuszczam, \u017ce w tym wypadku to nazwisko ukszta\u0142towa\u0142o si\u0119 tak jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 nazwisk szlacheckich na prze\u0142omie XIV i XV wieku. W \u015bredniowiecznych dokumentach mo\u017cna znale\u017a\u0107: Biernatowicz w 1376 roku, Biernartowic w 1189 i Biernat w 1365.
\nNiekt\u00f3re rody Bernatowicz\u00f3w mog\u0105 pochodzi\u0107 od osadnik\u00f3w ormia\u0144skich, kt\u00f3rzy osiedlali si\u0119 od wczesnego \u015bredniowiecza w miastach wschodniej Rzeczpospolitej. Ormianie ulegaj\u0105c polonizacji spolszczali swoje nazwiska dodaj\u0105c polskie przyrostki nazwiskotw\u00f3rcze, zw\u0142aszcza -owicz<\/em>. Dlatego w XVII wiecznym Lwowie spotykamy kupc\u00f3w ormia\u0144skich o nazwisku Bernatowicz.
\nJakie jest pochodzenie imienia Bernat<\/em>? W \u015bredniowieczu wi\u0119kszo\u015b\u0107 imion z innych j\u0119zyk\u00f3w przyjmowali\u015bmy wraz z szerzeniem si\u0119 chrze\u015bcija\u0144stwa i terminologi\u0105 ko\u015bcieln\u0105, najcz\u0119\u015bciej pod wp\u0142ywem j\u0119zyka czeskiego. Najsilniej ten wp\u0142yw jest widoczny na terenie Ma\u0142opolski i \u015al\u0105ska. Za po\u015brednictwem czeskim dotar\u0142y do nas takie imiona jak Jerzy, Katarzyna czy imiona aposto\u0142\u00f3w. Imi\u0119 Bernat<\/em> to najprawdopodobniej twardo wymawiany, pod wp\u0142ywem j\u0119zyka czeskiego, Biernat<\/em> czyli Bernard<\/em>. Bernard<\/em> jest imieniem pochodzenia germa\u0144skiego. Bern<\/em> to nied\u017awied\u017a, hard<\/em> – mocny.<\/p>\n
\n
\nRymut Kazimierz, Nazwiska Polak\u00f3w; Wroc\u0142aw – Warszawa – Krak\u00f3w Zak\u0142ad Narodowy im. Ossoli\u0144skich Wydawnictwo, 1991, str. 84<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"